Η ιστορία του Κτήματος Μερκάτη έχει της ρίζες του πίσω στον 18οαι. Το 1970 ο Λορέντζος Μερκάτης φυτεύει 16 στρέμματα σε μια προσπάθεια να διασώσει την οικογενειακή παράδοση αλλά και το σπάνιο στυλ των ζακυνθινών κρασιών εκούσιας οξειδωτικής παλαίωσης.

Οι ποικιλίες Σκιαδόπουλο, Βιολεντό, Γουστολίδι, Παύλος και Κατσακούλια αποτελούν μοναδικά δείγματα του Ζακυνθινού και ελληνικού αμπελώνα που τείνει να εξαφανιστεί.

Ένα κρασί με τρόπο οινοποίησης που θυμίζει το Sherry της περιοχής Jerez της Ισπανίας, χρώμα στην απόχρωση τσαγιού, πιο κοντά στο χαμομηήλι. Λόγω του τρόπου παρασκευής του, δηλαδή της ηθελημένης οξειδωτικής παλαίωσης και της επαφής του κρασιού με το Flor για σημαντικό χρονικό διάστημα διακρίνουμε ξηρούς καρπούς, οξειδωτικά στοιχεία, μέλι, ώριμα πυρηνόκαρπα φρούτα, ενώ στο στόμα είναι γεμάτο με υψηλή οξύτητα, μεταλλικότητα και εξαιρετικά ενσωματωμένο το αλκοόλ των 13,8%.