Με αφορμή είκοσι δύο σημαντικές κινηματογραφικές ταινίες, ξεδιπλώνονται οι σκέψεις και οι προβληματισμοί που προκαλεί η θέασή τους. Όσοι έχουν ήδη δει τις ταινίες αυτές θα διαβάσουν τα κείμενα πιο εύκολα, αλλά σίγουρα πιστεύω ότι και όσοι δεν τις έχουν δει, είτε θα προβληματιστούν από τη θεματολογία είτε και θα θελήσουν να τις δούνε.

Οι σκηνοθέτες των ταινιών είναι πολύ γνωστοί για την αξία τους και για τη θεματολογία των έργων τους: Λάνθιμος, Βούλγαρης, Eastwood, von Trier, Loach, Wright, Kiarostami, Tornatore, Payne, Sorrentino και άλλοι. Οι αναλύσεις αφορούν τα ίδια τα έργα, αλλά και τον προβληματισμό που αναδεικνύουν.

Όπως συμβαίνει σε όλες τις τέχνες, επομένως και στον κινηματογράφο, το κάθε έργο δέχεται πολλές διαφορετικές αναγνώσεις. Το χαμόγελο της Τζοκόντα έχει ερμηνευτεί με άπειρους διαφορετικούς τρόπους. Η αινιγματική έκφραση της φανταστικής κινηματογραφικής περσόνας του εξωφύλλου μπορεί να δεχθεί διάφορες ερμηνείες.