Μέσα από το παραμύθι ο Αϊτμάτοβ αποκαλύπτει την ψυχή και το χαρακτήρα του κιργιζιανού λαού: η παιδική συνείδηση υπάρχει πάντα μέσα στον άνθρωπο, όπως η φύτρα στο σπόρο, και η αλήθεια θα υπάρχει αιώνια στον κόσμο, εφόσον γεννιούνται και πεθαίνουν άνθρωποι.