ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

Ένας ρόμβος διπλωμένος στα τέσσερα.
Ένα καθαρό πολύχρωμο πανί που κρατά την παιδική μας ηλικία πρόσφορο
στον χρόνο και στη μνήμη μας.
Ένα σχέδιο στο πλακάκι παλιού μωσαϊκού.
Σαν αναρριχητικό φυτό,
που διακλαδίζεται στο αίμα μας,
μεταφέρει τη δροσιά και βουρκώνει το μάτι.
Ένας ρόμβος πολύχρωμος.
Ένας μικρός χαρταετός η φυγή μας.
Ώς εκεί που τεντώνεται η φλέβα και ο παλμός μας
θα υψώνεται.
Έτσι μετράμε την απόσταση από τον ουρανό στη Γη
εμείς που πήραμε στους ώμους μας το παιδί
και το ανεβάσαμε να παίξει σε χωράφι από λευκά στάχυα.
Σ’ ένα κεφάλι θημωνιές
για να χει ο άνεμος παρέα όταν θα ‘ρχεται
και να μη νιώθει μόνος
Γιατί κι ο άνεμος θέλει στεριά να ξεκουράζεται όταν κρυώνει?
Έτσι μετράμε την απόσταση από τον θάνατο στη ζωή.
Το χώμα είναι η άγκυρα σε κάθε μας ταξίδι.
ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ για ένα καράβι
ΕΝΑΣ ΛΑΙΜΟΣ για ένα φουλάρι
ΕΝΑ ΧΕΡΙ
ΠΑΝΤΑ Ο ΑΛΛΟΣ.