"Τα Μικρά Ανθη του αγίου Φραγκίσκου" αποτελούν μία από τις πρώτες βιογραφίες του δημοφιλέστερου ίσως αγίου της χριστιανικής Δύσης και ταυτόχρονα ένα από τα πρώτα μνημεία της ιταλικής λογοτεχνίας.

Πρόκειται για ένα μεσαιωνικό συναξάρι που ανιστορεί το βίο ενός εύπορου νεαρού που αποφασίζει να αποποιηθεί την πατρική περιουσία και τις ανέσεις της αστικής ζωής στην Ασίζη για να αφοσιωθεί πλήρως στην απόκτηση της κατά Θεόν πτωχείας και στη μίμηση της επίγειας ζωής του Χριστού.

Η παράδοξη συμπεριφορά του Φραγκίσκου, που συχνά θυμίζει εκείνη των σαλών της ορθόδοξης Ανατολής, η τρυφερότητά του απέναντι στην άλογη κτίση και η ριζοσπαστική απλότητα με την οποία κατανοούσε και εφάρμοζε τις ευαγγελικές εντολές, αφού προκάλεσαν το χλευασμό του κοινωνικού περίγυρου και την καχυποψία της επίσημης εκκλησιαστικής αρχής, τελικά τον ανέδειξαν σε παγκόσμιο σύμβολο χριστιανικής αγάπης.