Πώς γίνεται να αφήνεις τον εαυτό σου στο διαβάστηκε;

Κι όμως γίνεται πολύ πιο εύκολα απ΄ όσο νομίζουμε... κάθε φορά που παραβλέπουμε, δεν ακούμε, δεν αναγνωρίζουμε μία ανάγκη μας, κάθε φορά που δεν διαχειριζόμαστε, δεν εκφράζουμε ή δεν αναγνωρίζουμε κάποιο συναίσθημά μας, τότε ένα μήνυμα έχει ανοιχτεί, ίσως και να έχει αναγνωστεί αλλά δεν έχει απαντηθεί. Κάτι έχει μείνει μετέωρο, κάτι έχει αγνοηθεί...ο εαυτός μας.

Σε αυτό το μυθιστόρημα ο Γιώργος και η Δήμητρα, οι ήρωες της ιστορίας μας συστήνονται πολύ προσωπικά και μας συστήνουν τις ατομικές τους ψυχοθεραπείες μέσα από τα δικά τους αισθητήρια. Οι σχέσεις τους, η σχέση τους, η ψυχοθεραπεία, τα τατουάζ, ένας σκύλος, μία γάτα και ένα δελφίνι χωράνε σε μία ιστορία που περιγράφει από τα μάτια του αναλυόμενου πώς η θεραπευτική διαδικασία σε συνδυασμό με μία συμπληρωματική σχέση οδηγούν στην ενηλικίωση και στη διαρκή προσπάθεια να μην αφήνεις τον εαυτό σου στο διαβάστηκε.