Θα πρέπει να είχα κλείσει τα μάτια, στη διάρκεια αυτού του παράξενου ταξιδιού μου στο Διάστημα, γιατί όταν τα άνοιξα κάποτε, βρέθηκα κάτω από ένα ηλιόλουστο ουρανό. Και τώρα, λίγα βήματα από μένα, στεκόταν και με παρατηρούσε με μια μυστηριώδη έκφραση το πιο περίεργο ον που είχα αντικρίσει ποτέ στα μάτια μου. Πρέπει να ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος άνθρωπος γιατί ήταν απερίγραπτα ζαρωμένος και γεμάτος ρυτίδες. Ήταν πολύ κοντός και σχεδόν γυμνός με μια δερμάτινη ζώνη γύρω από τη μέση του και που πάνω της κρέμονταν κάτι παράξενα μπιχλιμπίδια, προφανώς όπλα, και ένα περιλαίμιο στολισμένο με πολύτιμες αστραφτερές πέτρες και το χρώμα της επιδερμίδας του ήταν κόκκινο προς το κεραμιδί.