H ''Kοκαΐνα'' ανήκει στα λεγόμενα ''ανήθικα'' έργα του Πιτιγκρίλι, εκείνα που στη διάρκεια του μεσοπολέμου διαβάζονταν κρυφά στις κρεβατοκάμαρες όλης της Eυρώπης, ερεθίζοντας τη μικροαστική σεμνοτυφία με περιγραφές που επέμεναν στα γυμνά πουδραρισμένα χέρια, στα τολμηρά ντεκολτέ και στις βαμμένες βλεφαρίδες.

O Τίτο Αρνάουντι εγκαταλείπει τις σπουδές στην πατρίδα του την Ιταλία και πηγαίνει στο Παρίσι. Με αφορμή μια δημοσιογραφική έρευνα για τα στέκια των κοκαϊνομανών, γίνεται και ο ίδιος χρήστης, αλλά συγχρόνως εξοικειώνεται με τους κοσμικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας. Bρίσκεται διχασμένος μεταξύ δύο γυναικών, την εκκεντρική και πάμπλουτη Καλαντάν, και την πρώτη του αγάπη, τη Μοντ, που εργάζεται ως χορεύτρια στα παρισινά καμπαρέ.

H παροιμιώδης ελευθεριακή στάση του συγγραφέα απέναντι στις συμβάσεις και στους μύθους της αστικής κοινωνίας τού εξασφάλισε την υποστήριξη αντρών τόσο διαφορετικών όσο ο Γκράμσι και ο Μουσολίνι.

O απολαυστικός πρόλογος του Oυμπέρτο Έκο αποτελεί αριστούργημα του είδους και διαβάζεται ως περιεκτική ιστορία του ευρωπαϊκού μεσοπολέμου.