Ποια στάση τηρούν οι Πατέρες της Εκκλησίας απέναντι στους πολιτικούς και τους άλλους αξιωματούχους του κράτους; Μονολεκτικά θα λέγαμε, του ποιμένα. Εκείνου που ενδιαφέρεται για την προστασία, την εξυπηρέτηση και τη βελτίωση της ζωής των πολιτών. Πάντοτε, όμως, σε συνδυασμό με την ωφέλεια της ψυχής αρχόντων και αρχομένων και τη σωτηρία τους.

Στις 20 "Επιστολές του Μεγάλου Βασιλείου" που περιέχονται εδώ, ο σπουδαίος αυτός εκκλησιαστικός άντρας, γράφοντας προς πολιτικούς άρχοντες, φανερώνει το αληθινό ενδιαφέρον του για τα κοινωνικά και βιοτικά ζητήματα των χριστιανών. Οι επιστολές του είναι γεμάτες καλοσύνη.

Στις δύο, εξάλλου, Ομιλίες του ιερού Χρυσοστόμου "Εις Ευτρόπιον ευνούχον, πατρίκιον και ύπατον", που εκφωνήθηκαν το έτος 399, υπερασπίζεται τον διώκτη της Εκκλησίας και του ίδιου Ευτρόπιο, που είχε απομακρυνθεί από το πρωθυπουργικό αξίωμα κι είχε καταφύγει, ως ικέτης, στο άσυλο του καθεδρικού ναού της Πόλης (άσυλο που ο ίδιος είχε καταργήσει). Ο ιερός Χρυσόστομος επισημαίνει τη ματαιότητα των εγκοσμίων, τις συχνές και απρόβλεπτες μεταβολές στη ζωή των ανθρώπων και την ανάγκη της επιείκειας και συγγνώμης. Βρίσκει, βέβαια, την ευκαιρία να αναπτύξει στη Β' ομιλία του και άλλα ενδιαφέροντα θέματα.