Ο Ίψεν θέτει, για μια ακόμη φορά, το πρόβλημα των σχέσεων των δύο φύλων. Αν στο Κουκλόσπιτο και στην Έντα Γκάμπλερ η ρήξη είναι αμετάκλητη και το τίμημα βαρύ για τη γυναίκα που διαμορφώνει το αυτεξούσιο της υποστάσεώς της, εδώ το ζεύγος των αγαπημένων, ο γλύπτης Ρούμπεκ και η Ιρένε, βαδίζει ομονοώντας προς το υπερούσιο τέλος.
Στην τραγωδία του Σαίξπηρ Ρωμαίος και Ιουλιέττα, οι εραστές χωρίς να διστάσουν, κινούμενοι ωστόσο στο σφαλερό έδαφος της πλάνης και των μοιραίων παρεξηγήσεων, δέχονται το θάνατο για να σώσουν τον έρωτά τους. Ο Ίψεν, γνώστης του διχασμού της ψυχής του σύγχρονου ανθρώπου, μέσα από την διελκυστίνδα των διφορούμενων και αινιγματικών διαλόγων, θα οδηγήσει τους ήρωες από το αδιέξοδο της ατομικότητας στο στεφάνωμα του θανάτου.