Το βιβλίο βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία κατά την περίοδο της Ποντιακής Γενοκτονίας, που διέπραξε η Τουρκική κυβέρνηση. Είναι βαθύ και ευρύ και θέτει ερωτήματα - όχι μόνο πνευματικού είδους, αλλά και εκείνα που δεν απαντώνται παρά μέχρι να παιχτεί το έργο. Το βιβλίο είναι πάθος για έναν ολόκληρο πολιτισμό, που παρά λίγο, να εξαφανιστεί. Γενοκτονία φαίνεται να είναι της μόδας - ένας πολιτισμός καταπτοεί άλλο. Αλλά αυτή δεν είναι ακόμα μια άλλη σκοτεινή (και στεγνή ) απαγγελία αυτού του φρικτού φαινομένου, αλλά μια πρόσκληση για να γιορτάσουμε τη ζωή, τη συμμετοχή του αναγνώστη στις μυστικές σκέψεις και σπινθηρίζον χιούμορ που συμβαίνει εδώ, στην πατρίδα της Χαρίκλειας, με αναμνήσεις, διαλέκτους του λόγου, ιδιώματα κοινωνικών προτύπων και τους περιορισμούς των, την οικογενειακή πολιτική, κουσούρια, συνταγές, αρώματα, πίστη, προσευχές και τελετουργικούς δείπνους, γάμους και τη δημιουργία τους, την επιβίωση. Έγραψα το βιβλίο πρώτα γιατί ήξερα τους πρωταγωνιστές και δεύτερο γιατί ήξερα την ιστορία της ζωής των, και ήμουν υποχρεωμένος να την πω - κάτι σα φόρο τιμής στους προγόνους μου.

Για μένα ένα ιστορικό μυθιστόρημα είναι ένα "Μυθιστόρημα" και προσπάθησα να χτίσω το Μύθο γύρω από την Ιστορία. Ιστορία και Πολιτισμό που ερεύνησα εκτενώς σε βιβλία, σε 20 τόμους από τα Ποντιακά Αρχεία, στο Διαδίκτυο, και στην οικογένεια μου.