''Ο ζωγράφος ξέσπασε σε γέλια όλο περηφάνια: «Απίστευτο, ε; Και όμως έτσι είναι». Έκανε μια πλατιά κυκλική χειρονομία δείχνοντας τους πίνακες: «Το απόλυτο. Το έσχατο. Το υπέρτατο κακό. Από αύριο τα σπίτια τους, τα μαγαζιά τους, τα σαλόνια τους, τις κρεβατοκάμαρές τους, τα μπαρ και τις καφετέριες θα τα στοιχειώνει όλα το πρόσωπό σου, το πρόσωπο του σκληρού, του ανελέητου δολοφόνου που θα τους ταράζει ακόμα και τα όνειρά τους. Και είναι ωραίο, μεγαλειώδες, ασύλληπτο να βάλει κανείς στη ζωή τους το φόβο»''.