Μεγάλωσα σε χωριό καμπίσιο. Όποιος δε μεγάλωσε σε κάμπο δεν ξέρει τι σημαίνει αυτό, μονάχα όσοι τον έζησαν μπορούν να πουν πώς είναι το φθινόπωρο με τις ατέλειωτες βροχές, το καλοκαίρι με τις κάψες, όταν κατεβάζει σύννεφα, όταν ξαστερώνει.

Το πατρικό μου σπίτι, λίγο έξω απ' το χωριό, πάνω από το δρόμο προς την πόλη. Μια σειρά από καβάκια, ψηλά και καλοζωισμένα, έκρυβαν το μισό χρόνο την άσφαλτο από τα μάτια και τον άλλο μισό, με το πέσιμο των φύλλων τους, τη φανέρωναν...