Στις περιόδους όπου κυριαρχούν η έχθρα και το μίσος μεταξύ των ανθρώπων, ο καλλιτέχνης έχει ως αποστολή να εξυμνεί την πραότητα, την εμπιστοσύνη, τη φιλία, και να υπενθυμίζει στους ανάλγητους και στους απογοητευμένους ανθρώπους ότι τα αγνά ήθη, τα τρυφερά αισθήματα και μία πρωτόγονη δικαιοσύνη υπάρχουν, ή μπορούν ακόμη να υπάρχουν, σε αυτόν τον κόσμο. Οι άμεσοι υπαινιγμοί στις συμφορές που μας πλήττουν, η έκκληση στα πάθη που υποβόσκουν δεν οδηγούν στη λύτρωση. Αξίζει περισσότερο ένα γλυκό τραγούδι, ο ήχος μιας φλογέρας ή το παραμύθι που νανουρίζει τα μικρά παιδιά, δίχως το φόβο και την οδύνη, παρά η θέα της πραγματικής συμφοράς που η μυθοπλασία την εντείνει και της προσδίδει ακόμη μελανότερα χρώματα.