Τα τελευταία λόγια του ετοιμοθάνατου έμοιαζαν με αστείο. Μήνυμα; Χρησμός; Διαθήκη; Ή ένα καλά κρυμμένο μυστικό; Ο παππούς πεθαίνει. Και η παράσταση αρχίζει!

Η φράση, από στόμα σε στόμα, κάνει το γύρο της πόλης, σπέρνοντας παγίδες που μέσα τους πέφτουν γυμνασμένα κορμιά, κομμώτριες που ξυρίζουν άντρες, αστυνομικοί, τυφλοί που «βλέπουν» ποδόσφαιρο, αυτόχειρες, παπάδες, νοσοκόμες, κυνηγοί, δραπέτες, ένα παιδί θαύμα και μια Πόρσε. Η πόλη καίγεται υπό το μυστηριώδες μειδίαμα του Όρσον Ουέλες και όλα μοιάζουν φυσιολογικά. Σαν παγωτό που η επικάλυψη δεν είναι σοκολάτα.