ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Δεν είναι μόνο η διαπίστωση πως ο πλούτος κατανέμεται με άνισο τρόπο, πως ο πόλεμος στερεί ζωές και εμπεδώνει ένα κλίμα θλίψης, απογοήτευσης και παραίτησης.

Είναι που βιώνουμε μια θλιβερή Δημοκρατία με καταρρακωμένους θεσμούς, με διαφθορά, ακρίβεια και έλλειμμα συμμετοχής των πολλών στις κυβερνητικές αποφάσεις. Που επηρεάζει τη ζωή μας καθώς της στερεί το οξυγόνο της: τη δυνατότητα να ξεδιπλωθεί με χάρη και να βασίζεται στις ανάγκες των ανθρώπων, στα όνειρα και το όραμά τους για μια δικαιότερη ανθρώπινη κοινωνία.

Κοινό αίτημα των συμμετεχόντων στη συλλογική αυτή έκδοση, που ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες και προσεγγίζουν το θέμα από άλλη σκοπιά, είναι πώς θα μπορέσουμε να περάσουμε από την παθητικότητα στην ενεργή συμμετοχή και από την ατομική απομόνωση στη συλλογική ευθύνη. Από τη διαμαρτυρία στη δημιουργία και στη θεσμική κατοχύρωση δίκαιων αιτημάτων.

Μερικά από τα ερωτήματα που τίθενται: Μπορώ να αλλάξω την κοινωνία μόνος; Τι χαρακτηριστικά μπορεί να έχει η σύγχρονη Δημοκρατία; Μπορεί, άραγε, να αντλήσει διδάγματα από την αρχαία άμεση αθηναϊκή Δημοκρατία; Μπορούν να υπάρξουν νέες μορφές συλλογικής οργάνωσης αν δεν μπορούν να ανταποκριθούν τα κόμματα; Αν η παιδεία είναι απαραίτητη στους ηγέτες μιας χώρας, δεν είναι απολύτως αναγκαία και για τους πολίτες που συναποφασίζουν και διαμορφώνουν την ποιότητα μιας Δημοκρατίας;