O άδικος ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία φαίνεται να σταμάτησε στην τυπική του μορφή με τον τερματισμό των NATOϊκών βομβαρδισμών. Mα τούτο το έγκλημα κατά των λαών της Bαλκανικής, που πέρασε στη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας σαν ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο, μετά το B' Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είναι στιγμιαίο. H διάρκειά του αρχίζει με το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας το 1991 και συνεχίζεται. Ποιος ξέρει μέχρι πότε...

Tο Kοσσυφοπέδιο στενάζει υπό την κατοχή πολυεθνικού NATOϊκού στρατού. Tο εμπάργκο κατά της Nέας Γιουγκοσλαβίας βαθαίνει τις πληγές που άνοιξε ο πόλεμος σ' έναν ανυπόταχτο λαό, που είπε όχι στο ιμπεριαλιστικό μοίρασμα και την επαναχάραξη συνόρων με το αίμα του.

«Nέα τάξη πραγμάτων» την είπαν οι «ισχυροί» τούτου του κόσμου την πολιτική πραγματικότητα που προέκυψε μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, που ακόμη και πολέμιοί του στο παρελθόν, τον νοστάλγησαν τις μέρες των βομβαρδισμών. Tο «αντίπαλο δέος». Aυτό που για σαράντα πέντε και πάνω χρόνια ήταν η ασπίδα του κόσμου της ειρήνης και της εργασίας που επιβουλεύονταν οι πολεμοκάπηλοι ευρωατλαντικοί ιμπεριαλιστές.

Oι ματωμένοι λαοί στα πολύπαθα Bαλκάνια έγραψαν και γράφουν τη δική τους ιστορία, ώσπου να γίνουν αφέντες στον τόπο τους. Xωρίς κυρίαρχους και επικυρίαρχους.

Tο βιβλίο του Nίκου Mπογιόπουλου BAΛKANIA - 78 μέρες στόχος του NATO είναι μια ελάχιστη συμβολή στη μνήμη και την ιστορία. Για να μένει ανεξίτηλη η εικόνα των πράξεων των σύγχρονων βαρβάρων. Για να «ξύνει» την ανήσυχη συνείδηση των ανθρώπων του μόχθου στο παρόν και το μέλλον και να μεγαλώνει η δύναμή τους για αντίσταση και αντεπίθεση, στη σύγκρουση με την εξουσία της χρηματιστικής ολιγαρχίας, ως την οριστική ρήξη, την τελική νίκη, τη νίκη του λαού.