Με τις διαλέξεις για την έννοια του μοντέρνου, ο M. Arnold διατυπώνει κριτήρια που καθιστούν «αιώνια ενδιαφέρουσα» μια λογοτεχνία και γενικότερα γραμματεία. Υπερασπίζεται με πάθος τη κλασική περίοδο από τις επιθέσεις που δέχονταν και δέχεται μέχρι και σήμερα. Βασικός διαμορφωτής της σύγχρονης θεωρίας της κριτικής και της ανθρωπιστικής παιδείας, συνδέει άμεσα το μοντέρνο με τη φιλοσοφία της ιστορίας και των πολιτισμών, την εκπαιδευτική και εκκλησιαστική πολιτική των μεταρρυθμίσεων, τις σχέσεις συντηρητισμού - φιλελευθερισμού, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής και της κουλτούρας.