"Όλοι τους συναντηθήκανε εκεί στις πύλες του ήλιου. Ο σιμμίας και ο κέβης από τη θήβα, ο ευκλείδης και ο τερψίωνας από τα μέγαρα, ο κτήσιππος από την παιανία, ο απολλόδωρος, ο κρίτωνας, ο ουλιάνοφ μαζί με τον τουργκένιεφ. Ο εμιλιάνο. Ο φαίδωνας τον πρόδωσε όταν εκείνος θυσίαζε τον πετεινό μπροστά στα πέλματα του ασκληπιού. Και φώναξε τρεις φορές. Έχουμε πόλεμο. Σκάψτε λαγούμια με νύχια και με δόντια. Ραντίζετε με αίμα ή με βροχή. Αφήστε την ποίηση. Έχουμε πόλεμο σας λέω. Τότε από τους ουρανούς κατέβηκαν πλάσματα περίεργα και μέσα από τους τάφους ψελνόταν το απελπιστικό και αμείλικτο τελεσίγραφο, ούτε θεός ούτε αφέντης, και οι γλώσσες ταλαντώνονταν και κόντευαν να ξεκολλήσουν μέσα από τη στοματική κοιλότητα, και πυρακτώνονταν πάνω στη μέγιστη εκφορά των νοημάτων."