ΕΝΑΣ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΛΟΓΙΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΤΟΥ 1930

Η πλούσια πνευματική σπορά του Λεωνίδα Παπαστεφάνου θα τροφοδοτήσει γενιές, γιατί με τα μεγάλα του βήματα διασκέλισε πολλούς καιρούς. Τα χνάρια του, η φλογερή ματιά του, ο βαθύς στοχασμός και το σκίρτημα της αγάπης που έτρεφε για τον κόσμο, το ανοιχτόκαρδο χαμόγελό του, τα μεγάλα χέρια του που άπλωνε ζητώντας να πιάσει το Αδύνατο, έχουν εγγραφεί στα ποιήματα, στα λυρικά του δοκίμια και στα άρθρα του, στις αγωνιστικες μέρες, όταν διηύθυνε το πρώτο παράνομο τυπογραφείο του αντιστασιακού τύπου στα λιβάδεια της Πίνδου στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, κυρίως όμως στις μουσικές της ιστορικής Χορωδίας Τρικάλων, που μεγαλούργησε κάτω από την πυγμή, την τόλμη και το άγρυπνο βλέμμα του. Ήταν ένας ασυμβίβαστος οραματιστής.

«Να σε πάρει η θύελλα της ψυχής σου και να σε σφεντονίσει στους βράχους της θλίψης, της απομόνωσης και να καρτεράς, σαν τον Προμηθέα με λαβωματιές μες στην καρδιά, τη λύτρωση. Τότε μπορείς να πείς πως ζεις…Όλα ανήκουν στον ’νθρωπο. Τίποτα το ακατόρθωτο. Η θεϊκή σπίθα που κρύβει καθένας μας ας γίνει φλόγα κι ας πυρπολήσει τ’ άστρα».