Η Ελλάδα και η ελληνική διασπορά συγκροτούν δυναμικούς χώρους γλωσσικής πολυμορφίας στην κοινωνία και στην εκπαίδευση. Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα η ελληνική κοινωνία έχει πληθυσμιακά, πολιτισμικά και κοινωνικά μετασχηματιστεί από συνεχιζόμενα κύματα εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης. Σήμερα διαφορετικές πολιτισμικά και γλωσσικά κοινότητες, όπως οι μετανάστες, οι επαναπατριζόμενοι, οι μουσουλμάνοι, οι Ρομά, οι πρόσφυγες, με τις δικές τους πολυμορφίες, αντιπροσωπεύουν δυναμικά και πολύπλοκα ερευνητικά πεδία, αλλά και σημαντικές εκπαιδευτικές προκλήσεις. Τη δική της πορεία ακολουθεί η ελληνική διασπορά σε ποικίλες μορφές ανά την υφήλιο.

Ως ανταπόκριση σε αυτό το όλο και πιο ετερογενές περιβάλλον, τις τελευταίες δεκαετίες έχει σχεδιαστεί και υλοποιηθεί από την ελληνική πολιτεία, τα πανεπιστήμια και άλλους φορείς μια σειρά εθνικά προγράμματα σε σχέση με τις κοινότητες μεταναστών και επαναπατριζόμενων, σε σχέση με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, τις κοινότητες των Ρομά, την ελληνική διασπορά και τους πρόσφυγες. Πρόκειται για δράσεις που αναδεικνύουν και πραγματεύονται ζητήματα διγλωσσίας, αποδοχής της ετερότητας, ένταξης και διαπολιτισμικής συνείδησης. Οι δράσεις αυτές άλλοτε ξεκινούν από την κοινωνία και καταλήγουν στη σχολική τάξη και άλλοτε ακολουθούν την αντίστροφη πορεία. Η ανάδειξή τους είναι ο κύριος σκοπός τούτης της έκδοσης.