Δραπετεύει από την πεζή καθημερινότητα ο Δήμης Παπαβασιλείου με τους στίχους του και μας καλεί σ' ένα ταξίδι ελευθερίας και στοχασμού για το χρόνο, για ό,τι φαίνεται αλλά δεν είναι, για τις μνήμες και την ιστορία-την ατομική και τη συλλογική- για τη γλώσσα και τις λέξεις. Και δοκιμάζει διαρκώς ποιητικές φόρμες, δηλώνοντας έτσι την άνεσή του να κινείται στον κόσμο της ποίησης.