Η Κύπρος στη μακρά ιστορική της διαδρομή χρειάστηκε να αντιμετωπίσει πολλές και δύσκολες καταστάσεις, όπως ανομβρίες και ξηρασία, επιδρομές ακρίδων και ποντικών, σεισμούς, λιμούς και επιδημίες, κυρίως πανώλους, χολέρας, ελονοσίας, λέπρας, ευλογιάς και μηνιγγίτιδας, που άφησαν πίσω τους μεγάλες φυσικές καταστροφές και πολλές χιλιάδες θανάτους. Η μετάβαση από την Οθωμανική στη Βρετανική κατοχή (το 1878) βρίσκει τους κατοίκους του νησιού να ζουν υπό συνθήκες άκρας φτώχειας και άθλιων υγειονομικών καταστάσεων, αφημένοι στο έλεος των λοιμωδών νοσημάτων. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Σωφρόνιος, στο καλωσόρισμά του προς τον πρώτο Ύπατο Αρμοστή αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η νήσος μας δυστυχώς, λόγω βαρυτάτης δουλείας, αφέθη εγκαταλελειμμένη και δεν επετέλεσεν οιανδήποτε πρόοδον, πνευματικήν Ή υλικήν. Ο ίδιος o Garnet Wolseley, όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Αμμόχωστο το Νοέμβρη του 1878, έγραψε μεταξύ άλλων στο ημερολόγιό του …το μέρος είναι χωρίς αμφιβολία πολύ ανθυγιεινό και αν ακόμα καθαριστεί το λιμάνι και αποξηρανθεί το έλος, αν αυτό είναι κατορθωτό, δεν νομίζω πως θα γίνει ποτέ υγιεινός αυτός ο τόπος. Οι οικονομικές συνθήκες ήταν δυσμενείς για την συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού. Χαμηλοί μισθοί, εξευτελιστικά μεροκάματα και υψηλή φορολογία. Ένας Βρετανός κρατικός υπάλληλος στο νησί αμειβόταν με πολλαπλάσιο ημερομίσθιο από ένα ιθαγενή εργάτη, ο οποίος είχε πάντοτε να αντιμετωπίσει την εργασιακή εκμετάλλευση. Ο Τζον Κλώσον, Ύπατος Αρμοστής στο νησί την περίοδο 1915-1918, στην ομιλία προς το Νομοθετικό Συμβούλιο τον Απρίλιο του 1917, αναφέρθηκε στο μέγα θέμα της τοκογλυφίας, που οδηγεί τον αγρότη-χρεώστη σε συνθήκες δουλείας προς τον πιστωτή του.