Καθώς περπατά, ο οδοιπόρος συνδιαλέγεται με το περιβάλλον και με τις εμπειρίες του: αντικείμενα που συναντά, σκέψεις για ήρωες της μυθολογίας, για την Ιστορία, μνήμες του παρελθόντος, ήχους που συνήθως παραβλέπονται μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας, και μαθαίνει να βλέπει λεπτομέρειες που αλλιώς θα χάνονταν. Κάθε βήμα γίνεται μια συνειδητή πράξη παρατήρησης και συμμετοχής στον κόσμο, όπου οι μικρές εντυπώσεις αποκτούν σημασία και η καθημερινότητα αποκαλύπτει τη βαθύτερη αλήθεια της ζωής και της ανθρώπινης εμπειρίας.

Το Χθεσινό χιόνι, αυριανό χιόνι - Η εξωτερίκευση ενός από άκρη σε άκρη περιπατητή κατά τη διάρκεια των παύσεών του είναι ένα θεατρικό έργο χωρίς αλλαγή ομιλητή, ένας μονόλογος που συνδυάζει τον δραματικό λόγο με τη λυρική σκέψη.

Ο αφηγητής του Χάντκε μοιάζει να προσπαθεί μέσα από την ομιλία και το τραγούδι να ακούσει τη σιωπή και ταυτόχρονα να αποσπάσει το αυτί του, προκειμένου να αποδώσει δικαιοσύνη στον κόσμο και στην εμπειρία του από αυτόν. Διακόπτει τον εαυτό του, ξαναρχίζει, και δεν συλλέγει μόνο ό,τι βρίσκει καθώς περπατά, αλλά ακολουθεί «τα μεταισθήματα» με τα μάτια ερμητικά κλειστά. Ένα έργο που καλεί τον αναγνώστη να παρατηρήσει, να ακούσει και να νιώσει τις λεπτομέρειες που συνθέτουν την καθημερινότητα και τη βαθύτερη αλήθεια της ζωής.