Η ζωή της περιπλανιόταν αέναη σαν μια ολόχρυση πεταλούδα. Μια κάμπια όπου σφραγισμένη στο κελί της, μεγάλωσε απότομα και κίνησε μπροστά να ανακαλύψει τη ζωή. Τα εύθραυστα φτερά της λαβωμένα και η ψυχή της ταλαίπωρη από τις παιδικές της θύμησες. Ένα διάβα από αγκάθια, της έδειχναν με στόμφο το μονοπάτι που έμελλε να διανύσει. Παρά τη βιαιότητα που κράτησε βαθιά μέσα της, δε λύγισε, πάλεψε για να βγει μπροστά. Αφού η αγάπη της για ζωή ήταν ανεξίτηλη, κι ο πόθος της για να βρει την ευτυχία, ακατάπαυστος. Το πέταγμά της ατρόμητο κάθε φορά που το σώμα της, βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού.

Ένας κύκλος περιστοιχισμένος από αγκάθια από την αφετηρία μέχρι τον τελικό προορισμό έθετε τη ζωή της σε μια συνεχόμενη αναζήτηση. Χρυσός έλαμπε μέσα της, κάθε φορά που τα απομεινάρια των αγκαθιών πλούτιζαν τη Μάγδα. Τι κι αν τα αγκάθια μάτωναν, η απόσταξή τους την έλουζε με χρυσό.
Ετούτο το χρυσό από αγκάθι έγινε η εξιλέωσή της; Ήταν άπλετος ο χρυσός, για να βαστάξει την εναπομείνασα πορεία της πάνω στη γη ετούτη;

Ένα αληθινό βίωμα ξετυλίγεται και σε μυεί στα άδυτα ενός αγκάθινου κόσμου. Μέσα σε ένα κόσμο όπου ανήκουμε όλοι μας και κάθε βήμα της ιστορίας σε αφορά.