Ήταν καλλιτέχνης. Ζωγράφος. Γεμάτος έμπνευση αποτύπωνε το χάρισμά του πάνω στους πίνακές του. Σε αυτό το ταξίδι δεν ήταν μόνος. Τον συντρόφευε η γυναίκα της ζωής του. Η μία και μοναδική. Μαζί της ολοκληρωνόταν η ύπαρξή του και θα πίστευε κανείς πως εκεί θα τελείωνε η διαδρομή του. Γελάστηκε. Εκεί ξεκινούσαν όλα.
Το βράδυ βρισκόταν σπίτι του και το πρωί η ζωή αποφάσισε να τον υποβάλλει σε μία μεγάλη δοκιμασία. Δοκιμασίες άλογες, που ακόμα και ο νους αδυνατεί να συλλάβει. Τοποθεσίες γνωστές, συνάμα και άγνωστες. Τι κρυβόταν εκεί έξω και ποιος; «Ποιος ο σκοπός... και γιατί;», τόλμησε να ρωτήσει και βρήκε απάντηση. Όχι όμως ρεαλιστική, μα εξωπραγματική. Βρέθηκε σε έναν κόσμο ανύπαρκτο γι’ αυτόν πια. Μυθικό! Θεοί, ξόρκια, μυστικά, στην πορεία όλα παρουσιάστηκαν μπροστά του.
Αναγκάστηκε να ενταχθεί σε έναν κόσμο που του έγινε πια η πραγματικότητα. Συμβίωσε με την τρέλα του και μπήκε στη διαδικασία ακάθεκτος ψάχνοντας τη σύντροφό του, που νόμιζε πως την έχασε εκείνο το μοιραίο πρωινό. Αλλά όπως αποδείχτηκε, εκείνη αποφάσισε να τον δοκιμάσει.
Συγκρούστηκε με θεούς και βγήκε αλώβητος. Πέρασε φουρτούνες, ναυάγια, έλυσε γρίφους, βοήθησε αβοήθητους, είδε πλάσματα μυθικά και δεν πτοήθηκε.
Σε όλη τη διαδρομή ακούραστα υπέμεινε την κάθε περιπέτεια που του παρουσιαζόταν. Μα όχι μόνος. Είχε παρέα... Μία γυναίκα που του έκλεψε την καρδιά. Προσπάθησε να τη διώξει μα όσο και να την αρνιόταν εκείνη είχε φωλιάσει στην καρδιά του και τη ζέσταινε.
Όταν έφτασε στις Μυκήνες, στον προορισμό του, αντιμετώπισε το μεγαλύτερο δίλλημα της ζωής του. Πάλευε ανάμεσα σε δύο αγάπες, η κάθε μία και από έναν κόσμο διαφορετικό. Ξαγρύπνησε... ποια είναι η ιδανική; Σε ποια θα άφηνε την καρδιά του; Αγάπη. Είναι εχθρός ή ανάσα ζωής;
Έπρεπε να λύσει ακόμα ένα τελευταίο αίνιγμα. Θα προλάβει ή όχι; Έπρεπε να προλάβει. Χρειάστηκε να κολυμπήσει και κολύμπησε, κολύμπησε...