ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ τα υπέροχα «διηγήματα της Ανατολής» που βρίσκονται συγκεντρωμένα σ' αυτόν τον τόμο, είναι αδύνατον να μη μας σαγηνεύσουν στο τέλος οι άγριες εσχατιές μιας βρετανικής αυτοκρατορίας πού προαισθάνεται το τέλος της. "Ένας νοσταλγικός και τεχνητός κόσμος, σε αέναη αντίστιξη με μια ζούγκλα η οποία παρουσιάζεται φευγαλέα αλλά και ώς προάγγελος επικείμενων συμφορών -ένας κόσμος στον όποιο διεισδύουμε με την καθαρή ματιά αλλά και την ακόρεστη περιέργεια του Μωμ, που μας οδηγεί κάθε φορά σ' ένα αναπόδραστο τέλος - συχνά τραγικό αλλά σχεδόν ποτέ καθαρτήριο. Στο αναμεταξύ θα έχουμε δει να διαλύεται η φαινομενική ταυτότητα των πρωταγωνιστών οι οποίοι είναι παγιδευμένοι σε καταστροφικές και γεμάτες εχθρότητα ιεραρχικές σχέσεις, σε έξαλλους και διασταυρούμενους εκβιασμούς, σε ένοχα ειδύλλια πού ξεπλένονται με αίμα.

Ακόμη μια φορά τα σοφά αφηγηματικά επινοήματα του Μωμ, αδιόρατα μέσα στο υποβλητικό σκηνικό της Μαλαισίας, του Βόρνεο ή της Χαβάης, συνθέτουν μια τέλεια πλοκή και μια σκληρή ιστορία που μας επιτρέπουν να δοκιμάσουμε, εκ του ασφαλούς, τα πιο σκοτεινά ανθρώπινα πάθη.