Μια συλλογή σύντομων, αυτόνομων αφηγημάτων με κοινό άξονα, σύμφωνα με τον συγγραφέα, «την προσπάθεια να πεις κάτι που αντηχεί (κυριολεκτικά και μεταφορικά) χρησιμοποιώντας τον λιγότερο δυνατό χώρο». Τα αφηγήματα είναι στην ουσία έξυπνα ενσταντανέ με αλλόκοτους ήρωες (όπως ο Φελιζόλ, ο Μετεωρίτ, ο Καουτσούκ, ο Κράισλερ, οι Αφοί Φλαμπέ, ο Ντοτ, η Κρίστεβα Ούμλαουτ) σε συχνά απίθανες καταστάσεις, που σατιρίζουν και σχολιάζουν εύστοχα τον έρωτα, την εργασία, την καθημερινότητα, τους συγγραφείς, τους φιλοσόφους, τους ήρωες παραμυθιών, τους αναγνώστες και, κυρίως, την ίδια τη χρήση της γλώσσας.

Απολαυστικά κείμενα μικρής πρόζας που σε καλούν να τα ξαναδιαβάσεις και να τα μελετήσεις για την ευρηματικότητά τους και τις αλήθειες που μεταφέρουν.