''Κάθε γέροντας που πεθαίνει είναι ένα μουσείο που χάνεται''. Γι' αυτό να μαζεύομε πρέπει κάθε σπυρί απ' το απλό παραμύθι ως τον κλήδονα και τις φέστες, απ' το πιο ασήμαντο έθιμο ως το πιο βαρυσήμαντο ήθος.

Είναι υποχρέωση και ευθύνη μας να κρατήσομε ζωντανή τη μνήμη. Την ελληνική μνήμη.
Αγωγιάτης εκούσιος αυτής της παραδοχής, σκάλισα τις κιτρινισμένες απ' το χρόνο μνήμες, άνοιξα τα φθαρμένα κιτάπια για να φέρω στην επιφάνεια και να δώσω στη δημοσιότητα κάποια στοιχεία της ελληνικής μας παράδοσης. Τη φορά αυτή η συγκομιδή αφορά στη χιώτικη γαστρονομική λαογραφία.