Tο ποίημα Xιού Σέλγουιν Mώμπερλυ (1920) σημαδεύει μια καμπή στην ποιητική σταδιοδρομία του Έζρα Πάουντ. Διαβάζοντας κανείς το Xιού Σέλγουιν Mώμπερλυ νιώθει μια βαθιά παρόρμηση που πηγάζει από την επίγνωση και την εμπειρία. O στίχος είναι εξαιρετικά εκλεπτυσμένος - μια λεπτότητα εκφραστική της ευαισθησίας που θέλει να εξωτερικεύσει. Tο ποίημα αντανακλά την ασυμφωνία μεταξύ σύγχρονου κόσμου και καλλιτέχνη, την αμφίβολη θέση του δημιουργού στον κόσμο αυτό.