Ένα βιωματικό οδοιπορικό στις περιοχές της πρωτεύουσας που στη διάρκεια των περιπλανήσεων του οδοιπόρου εμφανίζεται άλλοτε οικεία και άλλοτε ξένη. Ο συγγραφέας διαπιστώνει πως η πόλη αυτή «δεν συνοψίζεται» ποτέ και πως είναι ένα ατέρμονο «έργο των χειρών». Δεν την έκτισαν ούτε η διάνοια, ούτε η μηχανή, παρά μόνο τα χέρια, τα όργανα αυτά της αγωνίας των κατοίκων. Υψώθηκαν τείχη και χαράχτηκαν δρόμοι στενοί με επιγραφές: «όχι». Υποχωρούν, έτσι, διαρκώς οι επιθυμίες και ψάχνουν να βρουν διεξόδους. Ποιες ώρες λοιπόν και σε ποιες γωνιές εμφανίζεται η ομορφιά; Από ποια σημεία μπορεί κάποιος ν' ατενίσει τον ορίζοντα και την άπλα του κόσμου; Η περιπλάνηση θα αποκαλύψει τις κρυψώνες του έρωτα και της ρέμβης, αλλά και τα κενοτάφια της φιλίας και τα μέρη όπου οι άνθρωποι πεθαίνουν από μοναξιά.