Με το καινούργιο, μετά από πέντε χρόνια, έργο του ο Μάνος Λουκάκης μας δίνει ποιήματα των παράδοξων περιστάσεων, των εκκεντρικών καταγραφών, της ακροβατούσας μυθολογίας και των οριακών εκκρεμοτήτων. Μία ιχνηλασία στις μεθορίους του βιώματος, του χρόνου και των διλημμάτων.

Στο 1ο μέρος («Πολύ το άσπρο το λιλά το ροζ λιγότερη η ώχρα») διακρίνουμε την εκτεταμένη ανάπτυξη της πιο χαμηλόφωνης αγωνίας, στο 2ο την ακαριαία εκδοχή της πιο μυστικής παγίδας ή του πιο προπατορικού βιώματος και στο 3ο («Βαθύ σταχτί της θάλασσας») την παραληρητική σύνδεση του πιο απόντος εαυτού και του πιο παρόντος άλλου.