Η έμπνευση είναι η ωραιότερη ερωμένη στη ζωή του γνήσιου αρσενικού ενώ η χαμένη έμπνευση είναι η πιο αυταρχική σύζυγος.

Ο Ιωάννης Εύδυστος δείχνει ν’ αναζητά με μανία να βρει διεξόδους, σε μια «ωμή» καθημερινότητα που τον παιδεύει, ανατρέχοντας στο όνειρο, τη φιλοσοφία, την ποίηση, την έρευνα, τη γραμματική και την ιστοριογραφία. Όμως, οι άτιμες πράξεις επιπόλαιων συναναστροφών, που προκαλούν απογοήτευση, θυμό, κατάθλιψη, απαιτούν πιο «κομψές» και άμεσες απαντήσεις. Σε εγκαλούν να εντρυφήσεις σε ταπεινούς κώδικες, σε μια συμπεριφορά πιο «χυδαία», που δεν επιδέχεται καμία αξιολόγηση.