"Δεν μιλάς, δεν σιωπάς: το έσχατο της συζήτησης!" Ο σοφός ασκεί τη διδασκαλία του δίχως λέξεις: "Όποιος ξέρει, δεν μιλάει - όποιος μιλάει, δεν ξέρει".

Ό,τι επιχειρείται με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο στα διάφορα Βιβλία του Τσουάγκ Τσι είναι, κυρίως, η άρνηση της συμβατικής σημασίας των λέξεών του, έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμεύσουν στην απεικόνιση του αντιθέτου απ ό,τι συνήθως εννοείται με αυτές (το άσχημο, για παράδειγμα, ως ύψιστη ομορφιά, το χαμηλό ως υπέρτατο ύψος).

Χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίο ο Τσουάγκ Τσι παρουσιάζει στον έκπληκτο συνομιλητή του το μεγαλείο του Ταό: "Ο Τογκ Κουό Τσι ρώτησε τον Τσουάγκ Τσι: "Ό,τι αποκαλούμε Ταό, πού βρίσκεται;" Είπε ο Τσουάγκ Τσι: "Βρίσκεται παντού". Είπε ο Τογκ Κουό Τσι: "Προσδιόρισέ το περισσότερο!" Είπε ο Τσουάγκ Τσι: "Βρίσκεται σ αυτό εδώ το μυρμήγκι". Είπε (ο Τογκ Κουό Τσι): "Τόσο χαμηλά;" Είπε (ο Τσουάγκ Τσι): "Βρίσκεται σ αυτά τα λίγα χορτάρια". Είπε (ο Τογκ Κουό Τσι): "Ακόμη πιο χαμηλά;" Είπε (ο Τσουάγκ Τσι): "Σ αυτά εδώ τα κεραμίδια". Είπε (ο Τογκ Κουό Τσι): "Πιο χαμηλά όσο γίνεται;" Είπε (ο Τσουάγκ Τσι): "Στο κάτουρο και στα σκατά"".