Η κρίση του Κυπριακού το 1974 είχε στην αφετηρία της το πραξικόπημα της δικτατορίας Ιωαννίδη εναντίον του αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου. Αυτό έδωσε στην Τουρκία την ευκαιρία να πραγματοποιήσει την εισβολή που ακολούθησε. Ο Αττίλας Ι, στις 20 Ιουλίου, και ο Αττίλας ΙΙ, στις 14 Αυγούστου, σηματοδότησαν αυτό που έγινε αντιληπτό στην Ελλάδα και την Κύπρο ως η μεγαλύτερη εθνική καταστροφή μετά το 1922. Ο τουρκικός στρατός κατέλαβε και εξακολουθεί να κατέχει το 36% του εδάφους του νησιού, ενώ 160.000 Ελληνοκύπριοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και δεν επέστρεψαν αυτοί ή οι απόγονοί τους. Η διεθνής κοινότητα δεν αναγνώρισε τουρκοκυπριακό κράτος, το οποίο αναγνωρίζει μόνο η Τουρκία αλλά η κατοχή απέκτησε μόνιμο χαρακτήρα.