Το βιβλίο αυτό είναι ένα σιτορικό και κυρίως ψυχολογικό ντοκουμέντο από τη δράση, τις εμπειρίες, τις περιπέτειες και τα παθήματα μιας αντιστασιακής ομάδας της ΕΠΟΝ Θεσσαλονίκης στη φασιστική κατοχή, τον εμφύλιο, τη Μακρόνησο και μετά.

Κυρίως όμως πρόκειται για την ψυχογραφία του ήρωά της που στην ουσία είναι ένας αντιήρωας όπως προβάλλει μέσα από τις συγκινήσεις, τις ψυχολογικές δοκιμασίες και τις συνειδησιακές του εμπειρίες στη διάρκεια της δεκαετίας του 1942-52.

Από αυτή την άποψη είναι αντιπροσωπευτικό σε μεγάλο βαθμό και της εποχής του, και μέσα από τις σελίδες του διαγράφεται η ηρωική και τραγική γενιά της Εθνικής μας Αντίστασης.

Όλα όσα το βιβλίο ιστορεί, περιγράφει και αναλύει είναι αληθινά γιατί τα έζησε ο ίδιος ο συγγραφέας ή οι σύντροφοί του.