Τα χείλη σου όψιμοι ανθοί,
το βλέμμα σου λαίλαπα,
το σώμα σου μυρωμένη γη,
χώμα μετά τη βροχή,
όμοια υγραμένο με το δικό μου σώμα.
?ώσε μου τη μυρωδιά σου, τον ιδρώτα σου,
δώσε μου τη γεύση σου, χωρίς ανάσα,
μόνο κραυγή.
Κραυγή φωνηέντων χωρίς κανένα σύμφωνο,
χωρίς καμία συμφωνία κυρίων και κυριών,
γιατί εγώ χωρίς προσδιορισμούς γεννήθηκα.