Έφυγε σε λίγο για να πάει στα βιβλιοπωλεία κι εγώ απορούσα πώς ένα τραπεζικός υπάλληλος είκοσι χρονών μπορούσε να μου βάλει έτοιμη στα χέρια -και μ' ένα πλήθος λεπτομέρειες, δοσμένες όλες με απόλυτη πεποίθηση- την αφήγηση μιας περιπέτειας αλλόκοτης και αιματηρής, μια ιστορία ανταρσίας, πειρατείας και θανάτου σε θάλασσες απίθανες.

Είχε οδηγήσει τον ήρωά του μεσ' από έναν τρελό χορό από ανταρσίες απεγνωσμένες, ώσπου τον έκανε να γίνει κυβερνήτης δικού του καραβιού και τέλος να ιδρύσει ένα βασίλειο σ' ένα νησί, «ξέρετε, κάπου μέσα στη θάλασσα».

Τώρα, καταγοητευμένος από τις πενιχρές πέντε μου λίρες, είχε πάει ν' αγοράσει ιδέες άλλων ανθρώπων, για να διδαχτεί μ' αυτές πώς να γράφει. Παρηγοριόμουν πως αυτή εδώ η ιδέα ήταν δική μου δικαιωματικά, μια και την αγόρασα, και φανταζόμουν πως κάτι θα μπορούσα να κάνω μ' αυτήν.