Τούτα τα προκλητικά και κριτικά δοκίμια που περιέχονται σ' αυτό το βιβλίο εξετάζουν τα σύγχρον εκπαιδευτικά προβλήματα σ' όλο τους το πλάτος και μ' εμβρίθεια. Ο συγγραφέας αυτών των δοκιμίων καταπιάνεται με θέματα όπως η στειρότητα των περισσότερων από τις συμβατικές μεθόδους διδασκαλίας, ο χρόνος που ξοδεύουν οι δάσκαλοι μέσα στο σχολείο απλά και μόνο για να επιβάλουν στους μαθητές τους την τάξη, την υπακοή και το σεβασμό για την ιεραρχία αποφεύγοντας την πραγματική μάθηση, η ακαταλληλότητα σχεδόν όλης της διδασκόμενης ύλης, και ο βασικός δισταγμός με τον οποίο τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα περισσότερα σχολεία δεν είναι παρά φυλακές κι ότι, πέρα από το να ενθαρρύνουν την φυσική κλίση των παιδιών προς τη μάθηση, δεν πρέπει να διαχωρίζεται από τη ζωή, μας παροτρύνει να επανεξετάσουμε τη στάση μας και προτείνει την κατάργηση της υποχρεωτικής φοίτησης στο σχολείο, και να διαλέγουν τα ίδια τα παιδιά τι θέλουν να μάθουν και πότε και πού θέλουν να το μάθουν.

Για τον Τζων Χολτ η δυστυχία που εδραιώνεται στην ανθρώπινη ζωή με τη φοίτηση στο σχολείο πρέπει να καταργηθεί με την κατάργηση του σχολείου.