Ο Γεώργιος Φεγγαρογένης εγκαθίσταται στη φεγγερή πλατεία της τουρκοκρατούμενης Θεσσαλονίκης στη στροφή του αιώνα. Οι παππούδες του, απόγονοι βυζαντινής αυτοκρατορικής φαμίλιας, όπως ισχυρίζονταν, σθεναρά αντιστέκονται στην παντοδυναμία του μισοφέγγαρου.

Τα χρόνια κυλούν, το σκηνικό αλλάζει, η πόλη απελευθερώνεται. Φανατικός της βασιλείας ο Φεγγαρογένης, πηγαίνει βόλτα με παετόνι την εικόνα του μονάρχη Κωνσταντίνου πέριξ της πλατείας του σταθμού.