Το βιβλίο με τον ανήσυχο Στήβεν, το εμπρεσιονιστικό βάθος, του τύπους που σκιαγραφούνται πίσω από την φωτεινή μορφή του ήρωα, είναι γραμμένο με συναρπαστική έμπνευση. Περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία αλλά δεν είναι μια απλή αυτοβιογραφία. Είναι ένα αριστούργημα τεχνικής, όπου κυριαρχεί η δραματική εικόνα του παιδιού που γίνεται άνδρας, ζώντας την αγωνία και το δέος της μορφής του κόσμου που ανακαλύπτει.

Ο Τζέημς Τζόϋς (1882-1941) παραμένει μοναδικό σχεδόν παράδειγμα συγγραφέα που δημοσίευσε μόνο αριστουργήματα. Σπούδασε στο Δουβλίνο φιλοσοφία και φιλολογία. Εγκατέλειψε την πατρίδα του αναζητώντας για πολλά χρόνια μια θέση κάτω απ' τον ήλιο. Στην Τεργέστη, δίδαξε γλώσσες στις Σχολές Μπέρλιτς. Ο πρώτος πόλεμος τον βρήκε στη Ζυρίχη, με τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά του.
Το 1920 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Παρίσι. Η ζωή του Τζόϋς υπήρξε ζωή πλάνητος και φτωχού διανοούμενου.