Αντικείμενο έρευνας του παρόντος έργου είναι η έννοια του πλαστού εγγράφου. Το πλαστό έγγραφο σφραγίζεται από τη διπολική σχέση δύο προσώπων, του φαινομένου και του πραγματικού εκδότη, τα κριτήρια εξατομίκευσης των οποίων αποτελούν πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ της σωματικής και της πνευματικής θεωρίας. Υπό το κράτος της τελευταίας η έννοια του εκδότη επηρεάζεται από τους κανόνες του αστικού δικαίου, με βάση τους οποίους καθορίζεται σε ποιο πρόσωπο καταλογίζεται μια έγγραφη δήλωση.

Στη μελέτη συστηματοποιούνται οι επί μέρους περιπτώσεις, στις οποίες δοκιμάζονται σε δογματικό επίπεδο οι αντοχές της πνευματικής θεωρίας, όπως είναι η κατ’ εξουσιοδότηση υπογραφή με ξένο όνομα, η υπογραφή εγγράφου με ένδειξη αντιπροσώπευσης φυσικών προσώπων, η έκδοση εγγράφων στο όνομα νομικών προσώπων και η απόσπαση υπογραφής με τη χρήση βίας, απάτης ή απειλής. Στην παρούσα δεύτερη έκδοση του βιβλίου έχει προστεθεί ένα αυτοτελές κεφάλαιο, στο οποίο αναλύεται η έννοια του ηλεκτρονικού εγγράφου (σε αντιδιαστολή προς το παραδοσιακό έγγραφο) και παρατίθενται συχνά εμφανιζόμενες στην πράξη περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 216 ΠΚ στο σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον.