Η ταξιδιωτική φιλολογία μας έχει ίσως συνηθίσει στο να πιστεύουμε ότι μόνον άνδρες αποτολμούσαν ταξίδια μέχρι τον 18° περίπου αιώνα, κι αυτό λόγω των πολλών και ποικίλων δυσκολιών καθώς και των κινδύνων που συνεπάγονταν αυτά τα ταξίδια ιδιαίτερα έξω από την «πολιτισμένη Δύση» της εποχής.

Και όμως η τολμηρή λαίδη Μόνταγκιου αδράχνοντας την ευκαιρία, συνοδεύει τον λόρδο σύζυγο της στην Κωνσταντινούπολη όπου έχει διοριστεί ως πρέσβης. Η ανώτερη κοινωνική τάξη στην οποία ανήκει της δίνει τη δυνατότητα να γίνεται δεκτή σε όλες τις Αυλές της Ευρώπης από όπου περνάει και με την κοφτερή και κριτική ματιά της να εντοπίζει, να καταγράφει, και να κριτικάρει τις συνθήκες ζωής της εποχής.