ΗΛΙΟΚΑΜΜΕΝΟ ΔΕΡΜΑ

Αφυδάτωση από πάγια συναισθήματα.
Αγριάδας χάρισμα κατείχα.
Ασκοπη οι ρυθμοί της ζώσας καρδιάς.
Περιπλανώμενος εργάτης του ρομαντικού.
Ακροβατώντας, όσο θυμάμαι το είδωλό μου,
σε παγωμένες σιδερένιες γέφυρες.
Σκουριασμένες σαν τις ιδέες που με έπνιγαν.
Αμέτρητες ώρες πάνω τους.
Ξυπόλητος από έρωτα.
Και το κενό να μοιάζει με τον καιρό λύτρωση.
Μουδιασμένος από μπόλικη αληθινή μοναξιά.
Τα δάκρυα έκαναν πιο θελκτικό τον βυθό,
ώσπου με πήρες από δω
δίχως κανένα δισταγμό.
Έξω από κάθε λογική,
μακριά από το ψέμα,
με κοίταξες στην ψυχή.
Νερό μου, η ματιά σου.
Τροφή μου, η αγκαλιά σου.
Ανάσα μου, οι χτύποι της καρδιάς σου.
Γαλήνιος μουσώνας η σύζευξή μας.
Ας σε έχω πλάι μου και ας χαθώ στην απερίγραπτη φουρτούνα σου.
Ήλιο θα φέρεις και στο σκοτάδι... ξεχωριστή πλημμύρα έρωτα.