Παρά τη πολυετή λήθη, την πολιτική αμνησίας, τα εμπόδια, η σημερινή πραγματικότητα στο ζήτημα των Ελλήνων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος και ειδικότερα η Γενοκτονία που υπέστησαν από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, εμφανίζει μία άνευ προηγουμένου κινητικότητα.

Μία ιδιαίτερη πτυχή της Γενοκτονίας είναι η ανάληψη ένοπλης δράσης από τους Έλληνες στον Πόντο, ως ελάχιστο μέσο αντίδρασης στο προμελετημένο σχέδιο εξαφάνισής τους.

Το κείμενο για τον "Κολοκοτρώνη του Πόντου", τον Κοτζά Αναστάς - Αναστάσιο Παπαδόπουλο, αποτελεί μία ελάχιστη συμβολή στην ανάδειξη του μαζικού εγκλήματος εναντίον των Ελλήνων και του αντάρτικου, που όχι μόνο συνέχισε την αντιστασιακή παράδοση των Ελλήνων και των Ελληνίδων ενάντια στη βία και την καταπίεση, αλλά έδωσε τη δυνατότητα σε χιλιάδες ανθρώπους, γυναίκες, παιδιά, και ηλικιωμένους να σωθούν.