"Κατά μια έννοια, η παρούσα εργασία είναι ως επί το πλείστον μία μεθοδολογική μελέτη, της οποίας σκοπός ήταν να παρουσιάσει ένα μέσο ανάλυσης της ταξικής κυριαρχίας και της ταξικής πολιτικής εξουσίας. Προσπαθήσαμε να διευκρινίσουμε τη ριζικά διαφορετική αναλυτική προβληματική του ιστορικού υλισμού, σε σύγκριση με άλλες προσεγγίσεις του ζητήματος της πολιτικής εξουσίας. ...

Τι κάνει, λοιπόν, η κυρίαρχη τάξη όταν κυβερνά; Ουσιαστικά, εξασφαλίζει ότι οι κυρίαρχες θέσεις της στην οικονομία, τον κρατικό μηχανισμό και τα ιδεολογικά εποικοδομήματα αναπαράγονται από το κράτος σε σχέση τόσο με τις άλλες μεθόδους παραγωγής που είναι παρούσες μέσα στον κοινωνικό σχηματισμό όσο και με το διεθνές σύστημα κοινωνικών σχηματισμών. Αυτές οι αναπαραγωγικές κρατικές παρεμβάσεις εμπλέκονται στη δομική δυναμική της μεθόδου παραγωγής, αλλά πρέπει επίσης να ασφαλιστούν εν μέσω της ταξικής πάλης. ...

Η κρατική εξουσία της κυρίαρχης τάξης ασκείται μέσα σε μια αντιφατική και πολύπλοκη ολότητα που είναι σε διαρκή κίνηση και ανάπτυξη. Η ταξική πάλη επιδιώκεται μέσα σε αυτές τις αντιφάσεις και εξελίξεις και μέσω αυτών, ενώ οι ίδιες λειτουργούν μέσα στην ταξική πάλη και μέσω αυτής. Μια κοινωνική επανάσταση λαμβάνει χώρα όταν αυτές οι αντιφάσεις και οι αποσαθρωτικές διαδικασίες άνισης ανάπτυξης φτάσουν στο σημείο στο οποίο οι τρεις αναπαραγωγικοί μηχανισμοί, υπό την κυρίαρχη όψη τους, μετατρέπονται σε επαναστατικούς μηχανισμούς μιας νέας κυρίαρχης τάξης".