Σε αντίθεση με την Ιδεολογία (κάθε μορφής ιδεολογία), που είναι και παραμένει "ένα κλειστό σύστημα σκέψης", ανεπίδεκτο σε άλλους, έξω απ αυτήν καθορισμούς του αντικειμένου του ανθρώπου, κάθε γνήσια ποιητική φανέρωση ανοίγει νέους πνευματικούς ορίζοντες, που αναδιπλώνονται ολοένα σε όλα τα επίπεδα του επιστητού. Κάθε γνήσια ποίηση είναι πρόσκληση σε μια ανοιχτή κοινωνία, ανεπίδεκτη σε προκαθορισμούς του τέλους της, ανυπόταχτη σε εκ των προτέρων γνωστές νομοτέλειες και τελεολογικές αιρέσεις. Η Ποίηση είναι η ουσία της "αίρεσης": το ξάνοιγμα του σύμπαντος της ομιλίας σε ολοένα και πιο αυθαίρετα συμφραζόμενα, που εν συνεχεία "μεταφράζονται" σε άπειρες θεωρητικά αναγνώσεις. Συνιστά έτσι, διεύρυνση της επικοινωνίας και των βιωμάτων των ανθρώπων μέσα από το ενορατικό υλικό του ποιητή και τον πλούτο των συναισθηματικών του μεταλλάξεων.