Από τους στίχους των απαγορευμένων ρεμπέτικων, μέχρι τα τραγούδια των σύγχρονων νεανικών συγκροτημάτων, τα ναρκωτικά αποτελούν το μαγικό κλειδί που ανοίγει “κόσμους μυθικούς και ονειρεμένους”. Ο Βασίλης Ρέππας διαβάζοντας “πίσω από τις γραμμές” των σύγχρονων θεωριών για τη χρήση των ψυχοδιεγερτικών ουσιών και την καταστολή της, αποδίδει στο μυθιστόρημά του όλη τη φρίκη και το σκοτεινό κόσμο των ναρκωτικών: Μία πραγματική “Θύελλα, στην κόλαση των ζωντανών”.

Ο Β. Ρέππας καταρρίπτει το μύθο της χρήσης ναρκωτικών ουσιών αποκλειστικά από άτομα του περιθωρίου, με χαλαρούς οικογενειακούς δεσμούς και εύκαμπτη ηθική. Τοποθετεί την ιστορία του σε μία καθημερινή οικογένεια, σε εκείνη του γειτονικού μας σπιτιού ή στη δική μας! Δύο αδέλφια που ανατράφηκαν σωστά, μέσα στη γαλήνη και την αγάπη των συγγενών τους, υποδείγματα “καλών παιδιών”, πέφτουν στην παγίδα του λευκού θανάτου και γεύονται τις κολασμένες απολαύσεις μιας άλλης ζωής.

Η τραγικότητα των ηρώων μεγαλώνει, καθώς ο μικρός αδελφός δεσμεύεται στο άρμα της εξάρτησης τη στιγμή που το εγκαταλείπει ο μεγαλύτερος! Ο νεαρός Γρηγόρης, βλέπει τα όνειρά του για το μέλλον να καταρρέουν μετά την αποτυχία του να εισαχθεί σε ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Η δυστυχία, η απόγνωση, ο βρόγχος της ανεργίας και η κατάρρευση της αυτοεκτίμησης, τον οδηγούν στην ψευδαίσθηση των ναρκωτικών, αρνούμενος μάλιστα να εγκαταλείψει τον ψεύτικο κόσμο τους.