Ένα καθηλωτικό χρονικό, μια προσωπική ιστορία του «μετατοπισμένου» 20ού αιώνα (1923-2023), ένας απολογισμός του χρέους του συγγραφέα στις πέντε γυναίκες που τον διαμόρφωσαν.

Καθώς το αυτοκίνητο σταματούσε, η Ελένη με αγκάλιασε με το δεξί της χέρι ψιθυρίζοντας στο αριστερό μου αυτί «την ψυχή ψηλά, αγόρι μου». Τα ερμητικά κλειστά παντζούρια κάθε μπαλκονόπορτας κι η έρημη είσοδος ήταν το πρώτο σημάδι ότι δεν επρόκειτο για συνηθισμένο ξενοδοχείο.

Όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης ήταν οκτώ χρονών, η μητέρα του τον πήρε μαζί της να επισκεφτούν τον αδερφό της σε κρατητήριο της ΕΣΑ. Ήταν 1969. Έτσι ξεκινά την αφήγηση της ιστορίας των πέντε γυναικών των οποίων η ανθεκτικότητα, η ανυπακοή και το θάρρος τον εμπνέουν ακόμα: της Ελένης, της Αννας, της Τρισεύγενης, της Γεωργίας και της Δανάης.

Με συναισθηματική ένταση ο Γιάνης Βαρουφάκης σκιαγραφεί τον ανεμοστρόβιλο της Ιστορίας που παρέσυρε τις πέντε, τριών διαφορετικών γενεών, γυναίκες. Πιάνοντας το νήμα από την Αίγυπτο της δεκαετίας του 1920, περνά στην Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εμφύλιο πόλεμο, τα Πέτρινα Χρόνια, τη Χούντα, τη Μεταπολίτευση και τη Χρεοκοπία.

Διασώζοντας τις ιστορίες τους, ο Βαρουφάκης όχι μόνο αποκαλύπτει τη δική του πολιτική κληρονομιά, αλλά και αντιπαρατίθεται στις σκοτεινές δυνάμεις του αυταρχισμού που εξακολουθούν να μας στοιχειώνουν, αναζωπυρώνοντας την ελπίδα ότι μπορούμε να ξανασηκωθούμε.