Η Θεωρία Ελαστικότητας είναι ο έβδομος τόμος της σειράς Μαθημάτων Θεωρητικής Φυσικής των Λαντάου-Λίφσιτς. Οι πρώτες εκδόσεις (του 1944 και 1953) περιλάμβαναν τα κεφάλαια 1-3 και 5 και ήταν ενσωματωμένες με την Υδροδυναμική, υπό τον τίτλο «Μηχανική συνεχών μέσων». Στις μεταγενέστερες εκδόσεις, τα τέσσερα αυτά κεφάλαια υπέστησαν ελάχιστες αλλαγές διότι, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, οι βασικές εξισώσεις της Θεωρίας Ελαστικότητας έχουν «παγιωθεί» από καιρό.

Τα συμπληρωματικά κεφάλαια 4 (Εξαρμόσεις) και 6 (Μηχανική υγρών κρυστάλλων) έχουν συγγραφεί σε συνεργασία με τους Γ. Κοσέβιτς και Λ. Πιταέβσκι αντιστοίχως.

Όπως σε όλους τους τόμους της σειράς, το κείμενο χαρακτηρίζεται από εμβρίθεια, σαφήνεια και απλότητα. Όσοι ασχολούνται με θέματα ελαστικότητας και αντοχής υλικών, φυσικοί ή μηχανικοί, θα βρουν στο παρόν βιβλίο απαντήσεις στα ερωτήματά τους και μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης.